Spready, swap i opłaty: ile kosztuje transakcja CFD lub forex

Czym jest spread w handlu forex i CFD?

Spread w handlu forex i CFD to różnica między ceną, po której możesz kupić, czyli ask, a ceną, po której możesz sprzedać, czyli bid. Płacisz go w całości przy każdej zakończonej transakcji, bo otwierasz po jednej cenie, a zamykasz po drugiej. Na parze walutowej spread mierzy się w pipsach, zwykle na czwartym miejscu po przecinku w cenie (pipsy i loty). Na indeksie mierzy się go w punktach. Na akcji mierzy się go w walucie tej akcji. Koszt w pieniądzach to spread pomnożony przez wielkość transakcji.

Wymyślony przykład pokazuje parę walutową kwotowaną 1,1000 do sprzedaży i 1,1001 do kupna, czyli ze spreadem jednego pipsa. Kupujesz 10 000 jednostek po 1,1001, a gdybyś od razu zamknął transakcję, musiałbyś sprzedać po 1,1000. Byłbyś na minusie 1,00 w walucie kwotowanej pary, czyli drugiej walucie w parze, zanim cena w ogóle by się ruszyła. Cena musi wzrosnąć o jeden pips, żebyś wyszedł na zero.

Spread, który wygląda na mały w porównaniu z ceną, nie jest mały w porównaniu z twoim depozytem. Na głównej parze walutowej wycenianej w pobliżu 1,10 jeden pips to około 0,01 % pełnej wielkości transakcji. Jeśli spółka, która otwiera ci rachunek, jest regulowana w UE, ESMA ustala depozyt detaliczny dla tego rodzaju aktywa na 3,33 % (decyzja ESMA (UE) 2018/796). Ten pips płacisz, zanim cena się ruszy, i stanowi on około 0,27 % tego depozytu.

Spready poszerzają się na otwarciu rynku, przy publikacjach danych i w nocy. Spread reklamowany przez dostawcę to jego najlepszy przypadek, a nie średnia (jak działa transakcja).

Prowizja

Prowizja to osobna opłata od każdej transakcji CFD, najczęściej na CFD na akcje (CFD na akcje i kryptowaluty). Liczy się ją jako procent pełnej wielkości transakcji albo jako stałą kwotę za akcję. Płacisz ją przy otwarciu transakcji i jeszcze raz przy zamknięciu. CFD na indeksy, waluty i surowce są zwykle kwotowane bez prowizji, a dostawca zarabia wtedy na transakcji wyłącznie przez spread.

Kwotowanie bez prowizji to inny sposób wyceny i nie jest automatycznie tańsze. Dostawcy, którzy pobierają prowizję na CFD walutowych, zwykle w zamian dają węższy spread (rodzaje rachunków). Dlatego jedyne uczciwe porównanie to pełny koszt otwarcia i zamknięcia transakcji o danej wielkości (wybór dostawcy).

Finansowanie overnight

Jeśli trzymasz transakcję CFD po codziennej godzinie rozliczenia u dostawcy, płacisz opłatę za finansowanie overnight. Ta opłata istnieje, bo twój depozyt pokrywa tylko część transakcji. Resztę dostawca finansuje za ciebie, podobnie jak zrobiłby to pożyczkodawca. Opłatę liczy się od pełnej wielkości transakcji, a nie tylko od pożyczonej części i nie od twojego depozytu. Stawka jest roczna i składa się z referencyjnej stopy procentowej dla waluty aktywa plus lub minus własna marża dostawcy.

Na pozycji długiej, czyli zakładzie, że cena wzrośnie, płacisz stopę referencyjną plus marżę. Na krótkiej pozycji dostajesz stopę referencyjną minus marżę, a gdy marża jest większa niż stopa referencyjna, zamienia się to w płatność z twojej strony.

Przy CFD walutowych finansowanie działa inaczej. Opiera się na różnicy między stopami procentowymi dwóch walut w parze. Jeśli masz pozycję długą na walucie z wyższą stopą procentową, możesz dostawać niewielką płatność, a pozycja krótka na tej walucie płaci (handel forex). Platforma podaje bieżącą stawkę dla każdego instrumentu jako swap albo stawkę overnight. Rachunek bez swapów rezygnuje z tej opłaty i zwykle zastępuje ją opłatą innego rodzaju. Stawka overnight jest podawana za dzień i zmienia się, gdy zmienia się stopa referencyjna.

Wzór na finansowanie

Obliczenia: liczby wynikają ze wzoru podanego w tej sekcji.

Wzór na finansowanie CFD trzymanego przez noc wygląda tak: dzienna opłata = wartość nominalna × roczna stawka finansowania ÷ 365. Niektórzy dostawcy dzielą przez 360. Weźmy wymyśloną transakcję o pełnej wielkości 10 000, ze stopą referencyjną 4 % i marżą 2,5 %. Pozycja długa ma roczną stawkę 6,5 %, więc dzienna opłata wynosi 10 000 × 0,065 ÷ 365 = 1,78.

Na pozycji krótkiej roczna stawka to 4 % minus 2,5 %, czyli 1,5 %, i tę stawkę dostajesz, około 0,41 dziennie. Gdyby stopa referencyjna wynosiła 2 %, pozycja krótka płaciłaby 0,5 % rocznie i nic by nie dostawała.

Dostawca codziennie przelicza pełną wielkość transakcji po cenie zamknięcia, więc opłata rośnie na zyskownej pozycji długiej i maleje na stratnej. Stawka zawsze dotyczy twojej ekspozycji, nigdy depozytu.

Potrójna opłata weekendowa

Potrójna opłata weekendowa oznacza, że dostawca w jednym dniu tygodnia nalicza przy codziennym rozliczeniu finansowanie za trzy noce. Przy CFD walutowych jest to zwykle środa, a przy większości pozostałych piątek. Opłata pokrywa dwa dni, w które rynek jest zamknięty, a ty nadal trzymasz transakcję. W skali pełnego tygodnia nic nie dodaje, bo za siedem dni płacisz siedem nocy.

Przy krótkim trzymaniu jest inaczej. Jeśli otworzysz transakcję dzień przed potrójną opłatą i zamkniesz ją dzień po, zapłacisz za cztery noce przy dwudniowym trzymaniu. Dokumenty dostawcy podają dzień potrójnej opłaty dla każdego instrumentu.

Przewalutowanie

Przewalutowanie ma miejsce zawsze wtedy, gdy CFD jest wyceniany w innej walucie niż waluta twojego rachunku. Płacisz za nie w dwóch miejscach. Pierwsze to zysk lub strata przy zamknięciu transakcji: dostawca przelicza je na walutę rachunku po własnym kursie. Drugie to depozyt, który niektórzy dostawcy trzymają w walucie instrumentu.

Kurs przewalutowania u dostawcy zawiera marżę ponad kurs międzybankowy, czyli kurs, po którym banki handlują między sobą. Zwykle marżę podaje się w procentach. Na rachunku, na którym handlujesz na kilku rynkach, to jeden z najtrudniejszych do zauważenia kosztów. Unikasz go, jeśli waluta rachunku pasuje do rynków, na których najczęściej handlujesz. Strona o wyborze dostawcy wymienia marżę na przewalutowaniu wśród rzeczy do porównania.