Na tej stronie dowiesz się, ile ryzykować na każdej transakcji i jak wyliczyć wielkość transakcji na podstawie stopu. Zobaczysz też, jak szybko straty stają się trudne do odrobienia i jak transakcje, które wyglądają na osobne, mogą składać się na jeden duży zakład. Potem przychodzą typy stopów, to, co nagły skok ceny robi z każdym z nich, i nawyki, które zamieniają stratę do opanowania w stratę całkowitą.
Najważniejsze punkty
- Ryzyko na transakcję to kwota, którą tracisz, jeśli zadziała twój stop. Ustalasz ją z góry jako ułamek rachunku, a wielkość transakcji wynika z tej kwoty i z odległości do stopu.
- Wielkość transakcji to kwota ryzyka podzielona przez odległość stopu razy wartość każdego punktu ruchu ceny. Dostawca żąda też depozytu zabezpieczającego, czyli kaucji, którą trzyma, dopóki transakcja jest otwarta, ale ta liczba nie odgrywa w tym rachunku żadnej roli.
- Jeśli stracisz połowę rachunku, musisz podwoić to, co zostało, żeby tylko wrócić do punktu wyjścia. Strata siedemdziesięciu procent oznacza, że musisz ponad potroić to, co zostało. To zwykła arytmetyka.
- Transakcje, które wyglądają na osobne, często są jednym zakładem. Gdy transakcje ruszają się w tym samym kierunku, ich skutek sumuje się na całym rachunku. Wtedy działa reguła przymusowego zamknięcia pozycji spółki, która otwiera ci rachunek, i twoje transakcje zostają zamknięte, gdy stan rachunku spadnie za nisko.
- Ograniczona strata staje się nieograniczona przez trzy nawyki: uśrednianie w dół, handel z zemsty i przesuwanie stopów.
Ryzyko na transakcję
Ryzyko na transakcję to kwota, którą tracisz, jeśli transakcja dojdzie do stop-lossa, czyli ceny, przy której postanowiłeś wyjść. Ustalasz ją jako ułamek rachunku przed otwarciem transakcji i jest to zasada, która nie zależy od żadnej prognozy. Decyduje o tym, ile strat z rzędu twój rachunek zniesie, zanim stanie się za mały, żeby się odbić, a tabela odrabiania obsunięć pokazuje, co znaczy „za mały”.
Każda strategia ze strony o strategiach tradingowych co jakiś czas przechodzi serie dziesięciu czy piętnastu stratnych transakcji. Rozsądny ułamek pozwala rachunkowi przeżyć taką serię, ale ułamek, który wytrzymuje tylko trzy straty z rzędu, w ogóle nie jest zarządzaniem ryzykiem. Taki ułamek to odliczanie.
Ryzyko na transakcję nie ma związku z depozytem, którego żąda dostawca. Depozyt to kaucja, której dostawca potrzebuje, zanim otworzysz transakcję. Ryzyko to kwota, którą tracisz, gdy zadziała stop. Na produkcie z dźwignią jedno może być wielokrotnie większe od drugiego, i to w obie strony.
Wielkość pozycji z odległości stopu
Liczby przykładowe: wymyślony przykład, a nie prognoza ani notowanie.
Wielkość pozycji z odległości stopu wylicza, ile jednostek kupić albo sprzedać zgodnie z twoją zasadą ryzyka na transakcję, i wymaga czterech kroków. Liczby poniżej są zmyślone. Wyobraź sobie, że masz na rachunku 5 000 i ryzykujesz 1 % na transakcję. Para walutowa, którą handlujesz, daje każdemu pipsowi, czyli najmniejszemu typowemu krokowi jej ceny, wartość 1 na każde 10 000 jednostek.
- Ustal kwotę ryzyka 1 % z 5 000 to 50. Jeśli zadziała stop, tracisz 50.
- Ustaw stop według wykresu, nie według pieniędzy Postaw stop tam, gdzie twój pomysł na transakcję okazuje się błędny. Może to być poniżej poziomu wsparcia albo poza ostatnim zakresem, w odległości, do której zwykłe wahania rynku rzadziej sięgają. Załóżmy, że ta odległość to 40 pipsów. Codzienny szum wciąż może trafić stop 40 pipsów, bo główna para potrafi w zwykły dzień przejść od 50 do 100 pipsów.
- Podziel Wielkość transakcji = 50 ÷ (40 pipsów × 0,10 na pips na 1 000 jednostek) = 12 500 jednostek. To około 1,25 mini lota, gdzie mini lot to 10 000 jednostek. Szerszy stop 80 pipsów daje 6 250 jednostek, a ciaśniejszy stop 20 pipsów daje 25 000. To odległość stopu wyznacza wielkość, nigdy odwrotnie.
- Sprawdź depozyt i dźwignię efektywną 12 500 jednostek przy cenie 1,1000 daje transakcję wartą 13 750 i to jest jej wartość nominalna, czyli pełna wielkość transakcji. Ta wartość nominalna 13 750 wymaga 458 depozytu przy stawce depozytu 3,33 %, wobec 5 000 na rachunku. Twoja dźwignia efektywna wynosi 2,75:1, liczona jako pełna wartość transakcji podzielona przez rachunek. Depozyt ani przez chwilę nie był tu ograniczeniem. Była nim twoja zasada ryzyka (dźwignia i depozyt).
Te same cztery kroki działają dla CFD na indeks i CFD na akcje. Zamiast wartości pipsa używasz wartości punktu albo wartości jednej akcji. Na każdym rynku wielkość transakcji jest wynikiem rachunku, a nigdy liczbą, od której zaczynasz. Wzory na wartość pipsa, wielkość lota i wielkość pozycji znajdziesz na stronie o pipsach i lotach.
Tabela odrabiania obsunięć
Obliczenia: liczby wynikają ze wzoru podanego w tej sekcji.
Po stracie tabela odrabiania obsunięć pokazuje, jakiego zysku potrzebujesz, żeby wrócić do początkowego salda. Obsunięcie kapitału to spadek rachunku od najwyższego punktu do późniejszego dołka. Potrzebny zysk rośnie szybciej niż strata, bo zarabiasz go na mniejszym saldzie. Wzór to: potrzebny zysk = strata ÷ (1 − strata).
| Strata | Pozostałe saldo (ze 100) | Zysk potrzebny do odrobienia |
|---|---|---|
| 10 % | 90 | 11,1 % |
| 20 % | 80 | 25 % |
| 30 % | 70 | 42,9 % |
| 50 % | 50 | 100 % |
| 70 % | 30 | 233,3 % |
Stratę 10 % możesz odrobić w jeden zwyczajnie dobry miesiąc. Strata 50 % oznacza, że musisz podwoić rachunek, a przy większości strategii zajmuje to lata, o ile w ogóle się udaje. Strata 70 % prawie zawsze kończy rachunek. Niskie ryzyko na transakcję trzyma cię w górnych wierszach tabeli, gdzie powrót to sprawa zwykłej arytmetyki i nie wymaga bohaterstwa.
Korelacja i ekspozycja całego rachunku
Zasada ryzyka na transakcję, stosowana do każdej transakcji osobno, pomija korelację i ekspozycję całego rachunku. Korelacja oznacza, że dwie ceny mają skłonność do ruszania się razem. Trzy transakcje, z których każda ryzykuje mały kawałek rachunku, dają razem duże ryzyko, jeśli ruszają się razem, a na rachunku CFD zwykle tak jest.
Załóżmy, że kupiłeś dwa indeksy giełdowe, kontrakt na ropę i walutę, której wartość podąża za cenami surowców. Razem to jeden zakład na to, że inwestorzy nadal będą mieli ochotę na ryzyko. Wyprzedaż może trafić wszystkie cztery stopy w tej samej godzinie. Potrzebujesz więc drugiego limitu, na łączne ryzyko otwartych transakcji, które prawdopodobnie ruszą się razem. Trzeci limit ogranicza twoją dźwignię efektywną. To łączna wartość otwartych transakcji podzielona przez twój kapitał rachunku, czyli saldo plus zysk lub stratę na otwartych transakcjach (dźwignia i depozyt).
Jeśli spółka, która otwiera ci rachunek, jest regulowana w UE albo w Wielkiej Brytanii, również stosuje regułę przymusowego zamknięcia do całego rachunku. Zamyka transakcje, gdy twój kapitał spadnie do 50 % łącznego wymaganego depozytu, bez względu na to, które transakcje spowodowały spadek (ESMA, decyzja ESMA (UE) 2018/796). Spółka globalna zamyka transakcje na takim poziomie, jaki ustalają jej własne warunki. Jeden zły ruch może doprowadzić do tego punktu rachunek pełen transakcji, które ruszają się razem. Tak właśnie rachunek, który zdaje się mieć wiele osobnych zakładów, zostaje opróżniony w jeden dzień (handel na forex).
Typy stopów i ryzyko luki cenowej
Różne typy stopów chronią przed różnymi rzeczami, ale żaden nie chroni przed ryzykiem luki cenowej. Luka to skok ceny bez żadnego handlu pomiędzy, który może się zdarzyć przez weekend albo po wynikach spółki.
- Zwykły stop-loss
- Zamyka twoją transakcję po następnej dostępnej cenie, gdy cena dojdzie do twojego poziomu. Na spokojnym rynku ogranicza stratę, ale przy luce zostaje zrealizowany za twoim poziomem. Planowana strata na stopie to więc najmniej, ile stracisz, a prawdziwa strata może być większa (jak działa transakcja).
- Stop kroczący
- Podąża za ceną w ustalonej odległości, gdy cena rusza się na twoją korzyść, i zabezpiecza zyski, dopóki trwa trend. Ustawiony zbyt ciasno zostaje uruchomiony przez zwykłe wahania ceny. Ustawiony zbyt szeroko oddaje większość ruchu (stopy kroczące).
- Stop czasowy
- Zamyka twoją transakcję po ustalonym czasie, jeśli oczekiwany ruch nie nastąpił. Chodzi o to, że transakcja, która nie zadziałała, kosztuje cię na próżno finansowanie overnight, czyli dzienną opłatę za trzymanie otwartej transakcji. To zasada, której pilnujesz sam, a platformy nie oferują jej jako typu zlecenia.
- Stop w głowie
- Stop w głowie to cena, przy której zamierzasz wyjść, ale bez złożenia zlecenia. Zawodzi dokładnie w chwilach, dla których istnieje, bo musisz działać wtedy, gdy najmniej masz na to ochotę. Stop w głowie to najczęstsza droga do przesunięcia stopu.
Ryzyko luki cenowej to powód, dla którego na CFD poziom stopu i strata na stopie mogą być różnymi liczbami. Luki zdarzają się zwykle na otwarciu rynku, przez weekend i przy wynikach spółek, co pokazują strony o handlu indeksami i o CFD na akcje i kryptowaluty. Strona o zleceniach stop-loss wyjaśnia, dlaczego stop może zostać zrealizowany po gorszej cenie niż jego poziom.
Nawyki, które zamieniają małe straty w duże
Trzy nawyki zamieniają ograniczoną stratę w nieograniczoną w handlu z dźwignią, a każdy z nich wydaje się rozsądny, gdy go stosujesz.
Uśrednianie w dół
Uśrednianie w dół to dokładanie do transakcji, która już traci. Twoja średnia cena wejścia się poprawia, więc mniejsze odbicie wystarcza, żeby wyjść na zero. Ale podwajasz stawkę w transakcji, przeciwko której rynek już się ruszył. Planowane ryzyko jednego procenta zamienia się więc w nieplanowane dwa procent, a potem cztery. Na rachunku z dźwignią uśrednianie w dół to najkrótsza droga do poziomu przymusowego zamknięcia.
Handel z zemsty
Handel z zemsty to otwieranie nowej transakcji zaraz po stracie, żeby odzyskać to, co straciłeś. Nowa transakcja jest zwykle większa niż poprzednia. Handel z zemsty zastępuje zasadę emocją. Wielkość transakcji dobierasz do straty, którą właśnie poniosłeś, a wejście wybierasz, bo chcesz odzyskać początkowe saldo. Żadna analiza rynku nie odgrywa w tym roli. Zwykły sposób, żeby to zatrzymać, to zasada, która kończy twój dzień handlowy po ustalonej stracie. Ta zasada działa tylko wtedy, gdy zapiszesz ją, zanim strata się zdarzy.
Przesuwanie stopów
Przesuwanie stopów to odsuwanie stopu dalej, gdy cena się do niego zbliża. Wielkość wyliczyłeś dla pierwotnej odległości stopu, więc to całkowicie przekreśla rachunek wielkości pozycji. Przesunięcie stopu z 40 na 80 pipsów podwaja twoje ryzyko na transakcji bez żadnej zmiany wielkości. Stop, który ciągle przesuwasz, w ogóle nie jest stopem. Na rachunku z dźwignią twoim jedynym stopem staje się wtedy przymusowe zamknięcie u dostawcy, na takim poziomie, jaki ustala jego spółka (dźwignia i depozyt).
Pytania o zarządzanie ryzykiem w tradingu
Pytania o zarządzanie ryzykiem dotyczą głównie tego, co ono oznacza, jak dobrać wielkość transakcji i co stop może, a czego nie może zrobić.
Czym jest zarządzanie ryzykiem w tradingu?
Zarządzanie ryzykiem w tradingu to zestaw reguł, które ograniczają, ile może cię kosztować jedna transakcja i ile jeden zły tydzień. Główne reguły ustalają, jaką stratę przyjmujesz na transakcję, jakie łączne ryzyko niosą otwarte transakcje i kiedy kończysz dzień. Żadna z nich nie wymaga prognozy.
Jak obliczyć wielkość pozycji?
Wielkość pozycji to kwota, którą jesteś gotów stracić, podzielona przez odległość stopu razy wartość każdego punktu. Najpierw ustalasz kwotę ryzyka, potem stawiasz stop według wykresu, a wielkość z tego wynika. Kroki powyżej przechodzą przez jeden przykład, a strona o pipsach i lotach podaje wzory.
Czy stop-loss ogranicza twoją stratę?
Stop-loss na spokojnym rynku ogranicza to, ile możesz stracić. Ale gdy cena skacze, realizacja może nastąpić za poziomem twojego stopu. Jeśli więc stop zadziała, strata w tym miejscu to najmniej, ile stracisz (typy stopów).
Czym jest obsunięcie kapitału w tradingu?
Obsunięcie kapitału to spadek rachunku od szczytu do późniejszego niższego punktu. Zysk potrzebny do wyjścia na zero rośnie szybciej niż strata, bo zarabiasz go na mniejszym saldzie. Tabela odrabiania pokazuje, jak to działa.
Czym jest poziom stop out?
Poziom stop out to punkt, w którym dostawca zaczyna zamykać twoje transakcje, bo na rachunku zostało za mało środków. Przepisy UE i Wielkiej Brytanii nazywają go poziomem przymusowego zamknięcia pozycji. W spółce regulowanej w UE albo w Wielkiej Brytanii następuje, gdy twój kapitał spadnie do 50 % depozytu wymaganego przez otwarte transakcje (decyzja ESMA (UE) 2018/796, dźwignia i depozyt). Spółka globalna ustala własny poziom w swoich warunkach.
Ostrzeżenie o ryzyku
Zarządzanie ryzykiem ogranicza straty, ale nie da ci przewagi
Zarządzanie ryzykiem ogranicza wielkość twoich strat, ale nie da ci przewagi. Przewaga to prawdziwy powód, by spodziewać się zysku w wielu transakcjach. Staranny dobór wielkości przy strategii z ujemną wartością oczekiwaną, która średnio traci na każdej transakcji, sprawia tylko, że tracisz wolniej. W danych regulatorów o stratach są zarówno staranni, jak i nieostrożni traderzy. W 2018 roku ESMA opublikowała ustalenia krajowych regulatorów: od 74 % do 89 % rachunków detalicznych traciło pieniądze (komunikat prasowy ESMA z 27 marca 2018 r.). Strona o rachunkach demo pokazuje, jak sprawdzić, co robi twoja strategia, zanim zaryzykujesz prawdziwe pieniądze.
Źródła
Oryginalne dokumenty, na które powołuje się ta strona, w kolejności pierwszego pojawienia się.
- European Securities and Markets Authority, ESMA
- ESMA Decision (EU) 2018/796 of 22 May 2018 to temporarily restrict contracts for differences in the Union, Official Journal of the European Union (EUR-Lex), 2018-05-22
- ESMA agrees to prohibit binary options and restrict CFDs to protect retail investors, ESMA, 2018-03-27